Kötü, istenmez bir şey bile olsa, seni sevgiliye götürürse, o şey sevimlidir,güzeldir.
”Bir vaiz vardı. Vaaz etmek için kürsüye çıkınca, yol kesici eşkıyaya dua ederdi. Elini kaldırır, ”Ya Rabbi!” derdi. ”Kötülere, bozgunculara, eşkıyaya merhamet et! Onlara acı! Hayır sahipleri ile alay edenlere, bütün kafir gönüllülere, kiliselerde manastırlarda bulunanlara sen merhamet et!” O, temiz kişilere, iyi huylu insanlara dua etmezdi. Pis, ahlaksız, kötü kişilerden başkasına dua etmezdi.
Ona dediler ki:” Senin bu duaların alışılmış, işitilmiş dualar değildir. Sapıklara hayır duada bulunmak, büyüklük asalet değildir.”
Vaiz dedi ki: ”Ben onlardan iyilik gördüğüm için haklarında hayır duada bulunmayı adet edinmişimdir. Onlar bana karşı o kadar kötülüklerde bulundular, o kadar zulüm ve cefa ettiler ki, sonunda beni şerden kurtardılar, hayra ulaştırdılar.
Ben ne vakit dünyaya yöneldimse, dünya işlerine candan bağlandımsa onlardan dayaklar yedim, eziyetlere uğradım, yaralar aldım. Yediğim dayaklardan, uğradığım belalardan, hakaretlerden Allah’a sığınmaya, yalvarmaya başladım. Böylece o kurt gibi zalimler beni doğru yola, Hakk’ın yoluna getirdiler.
Ey akıllı kişi, onlar benim doğru yolu bulmama sebep oldukları için haklarında hayır duada bulunmak boynumun borcu oldu.”
Kul dertlerden,uğradığı zulümlerden, başına gelen belalardan, aldığı yaralardan sızlanır, feryat eder. Hastalıkların getirdiği ağrılardan, sızılardan Cenab-ı Hakka yüzlerce şikayette bulunur.
Cenab-ı Hakk da buyurur ki: ”Ağrı, sızı, dert, zahmet sonunda seni yalvarıp yakaran bir kul etti. Seni gafletten uyandırdı. Doğru yola düşürdü.
Sen ağrıdan, sızıdan değil, asıl senin yolunu kesenden, seni bizim kapımızdan uzaklaştıran çeşitli nimetlerden, zanginlikten şikayet et.”
Hakikatte her düşman senin ilacın, kimyandır. Onun kötülüğü, zulmü seni faydalandırır. Seni içine kapanmaya, gönlünü bulmaya ”Aman Allah’ım” demeye zorlar.
Bu yüzdendir ki sen onun şerrinden ve zulmünden kaçar, yalnızlığa sığınırsın; Allah’ın lütfundan yardım istersin.
Hakikatte senin en yakın dostların, seni en belalı düşmanlarındır. Çünkü dostların tatlı dilleri ile seni oyalar, Hak’tan uzak düşürürler.”
(Mesnevi,c.4,b.80-99)
Hz.Mevlana’dan Bir Rubai
” Gönül bir gün seni, gönlünü alana ulaştırır.
Can, bir gün seni Canana ulaştırır
Sen içindeki derdin eteğini elinden bırakma.
O dert, bir gün seni dermana ulaştırır.”
(Divan-ı Kebir’den Seçmeler,c.4 s.288;Mevlana’nın Rubaileri,s.340,n.1634)