İman ve Sevgi

Enes ibn Malik(ra)’den rivayet edilen bir hadiste Peygamber Efendimiz(sav) şöyle buyurmuştur:”Üç özellik vardır bunlar kimse bulunursa o imanın tadına varmış olur. Allah’ı ve O’nun peygamberini herkesten fazla sevmek, sevdiğini karşılıksız olarak Allah için sevmek, Allah kendisini inkar bataklığından kurtardıktan sonra tekrar inkara kalkışmayı tıpkı ateşe atılmak gibi çirkin ve tehlikeli görmek”

İman esasen sevgi ürünüdür. İnanmak, tanımak sevmek demektir. İbadet Allah’a sevgini ispat etmenin en güzel yoludur. Sevginin sonu ”Allah onlardan razı onlardan Allah’tan razı” ayetinde buyrulduğu üzere Allah’ın razı olmasıdır.

Sevgide mümin farkı herşeyden önce Allah Resulu’ne sav uymaktır. Onun sünnetini hakkıyla yaşamaktır. Kulları da Allah için sevmektir. Allah ve Resulunu razı etmek adına zorluklara göğüs germek ve bunları dünyevi çıkarlara tercih etmektir.

Diğer bir kural da iman ettikten sonra imandan çıkmayı ateşe atılmak gibi çirkin ve tehlikeli görmektir. İman nimetinden yoksun kalmayı aklının ucundan bile geçirmemektir.