Evliya; veli yani Allah dostu kelimesinin çoğul halidir. Hayatını nefis mücadelesi ile geçiren, Allah’ı seven ve Allah’ın da kendisini sevdiği, O’nun emir ve yasaklarına gönülden inanan kula evliya denir.
Allah’ın rızasını her adımda arayan, hoşgörülü, merhametli, cömert insanlar Allah dostu olmaya daha yakındırlar.
Allah, dostlarını yani evliyaları hiçbir zaman yalnız bırakmaz.
”Allah’ın dostları O’na iman edenler ve O’ndan sakınanlardır” Allah kendi dostlarını böyle tarif etmiştir.
Kur’an-ı Kerim’de şöyle buyrulmuştur: ”Allah dostlarına korku yoktur, onlar üzülmeyeceklerdir de.”(Yunus suresi / 62)
Hadiste şöyle buyrulmuştur: ” Evliya görülünce Allah hatırlanır.”
Evliyalar Allah Rasulünün(sav) ahlakıyla ahlaklanan kullardır. O’nun sünnetine tam anlamıyla uyarlar.
Kur’an’da Allah müminlerin müminler Allah’ın, şeytan inkârcıların ve zalimlerin nkarcılar ve zalimler de şeytanın velisi olarak zikredilir (el-Bakara 2/257; Âl-i İmrân 3/68; el-Mâide 5/55; el-A‘râf 7/196; eş-Şûrâ 42/9).
Allah’ın koruduğu ve yardım ettiği kimseler olarak müminler de Allah’a ibadet etmekle O’nun dostluğunu kazanıp velîsi durumuna gelirler (Kuşeyrî, s. 519)
Allah’tan başkasının bilemeyeceği veliler de vardır. “Velilerim kubbelerimin altındadır, onları benden başkası bilemez” Allah bu velileri mahremiyet kubbelerinin altında gizlemiştir.
Evliya yani Allah dostu olmak kötünün kötülüğüne sabretmekle, Allah’a sığınıp yalnızca O’na güvenip dayanmakla olur. Her hale şükretmek, asla isyan etmemek ve ibadetlere devamlılıkla O’nun dostları haline gelebiliriz. Dost dosta isyan etmez, kırılmaz, şikayet etmez.
İnsan dostunu yalnızca sever ve ona ulaşacak yollar arar. Allah, dostlarına en çok merhamet eden, koruyan ve kollayandır. En çok seven, iyiliğini isteyen ve her anlamda rızıklandırandır.
Allah hepimizi dostlarından eylesin. Amin.