Rasulullah(sav) Taif’te hakarete uğradı, saldırıya uğradı, yaralandı. Mübarek ayaklarından kanlar aktı. O’na bu zulmü hak görenler taşlarla efendimize saldırdılar. O da bu saldırıdan korunmak için bir üzüm bağına girdi. Burada da Rabbimize şöyle duada bulundu:
” Allah’ım kuvvetsiz ve çaresiz kaldığımı, halk nazarında hakir görüldüğümü ancak sana arz eder, sana şikayet ederim. Ey merhametlilerin merhametlisi olan Allah’ım! Herkesin hakir görüp de dalına bindiği, çaresizlerin Rabbi ancak sensin. Benim Rabbim de ancak sensin. Sen beni kötü huylu, yüzsüz bir düşman eline düşürmeyecek kadar merhamet sahibisin. Allah’ım! Yeter ki senin gazabına uğramayayım. Ne çekersem ona katlanırım. Fakat senin af ve mağfiretin bunları bana yaptırmayacak kadar geniştir.
Allah’ım senin gazabına uğramaktan, ilahi rızadan uzaklaşmaktan, senin o zulmetleri aydınlatan ve ahiret işlerini yoluna koyan ilahi nuruna sığınırım!
Allah’ım! Sen razı oluncaya kadar affını dilerim!
Allah’ım! Her kuvvet, her kudret ancak seninle kaimdir!”