”Ayaklarıma bakınca yaratana şükrediyorum. Öyle güzel, öyle güzel yaratmış ki! 18 yıl yere bastı ama Rabbim o kadar sever ki kulunu, artık yere değil yumuşaçık yastıklara bastırıyor. Ben onu seviyorum. Gerçekten Rabbimi seviyorum. Ona hayranım. Rabbim senden sayısız kereler razıyım. Seni sevmeye talibim. Senin sevgine talibim bunu bana nasip et.” diyerek bakıyorum ayaklarıma. Sarılmak istiyorum, Rabbime sarılmak. Öyle sonsuz sarılmak istiyorum ki bir daha O’ndan hiç ayrılmayayım. O zoru kolaya çevirir. Neden, niçin dedirtmez. Ama Züleyha’ya dedirtmez bunu. Nefsime kalsaydı belki çok isyanlara giderdim. İnanıyorum ki nefsimi de bu konuda terbiye eyledi yaradan. Buna yürekten inanıyorum. Ben de elimden gelen gayreti gösterdim. Cüz’i olanı Rabbimin rızasına çevirdim. İnşallah O’da bizden razıdır. Razısındır değil mi Rabbim? Sen kullarını seversin. Sen kullarına merhamet edersin.”
”RIZA BAHÇESİ-ZÜLEYHA ANNEDEN NOTLAR”
RABİA SEMİZ