Hazreti Mevlana fani alemden kurtulup baki aleme doğuşa düğün gecesi der.
”Öldüğüm gün, tabutumu götürürlerken, bende bu dünya derdi var sanma!”
”Benim için ağlama, yazık, ”vah vah” deme! Beni toprağa verdiklerinde de ”veda, veda” deme!
”Mezar bir perdedir ki, onun ardında cennetin huzuru vardır.”
”Bilin ki ben ölüydüm dirildim.. Gözyaşıydım tebessüm oldum. Aşk deryasına daldım, nihayet baki bir devlete eriştim.”
Hz. Mevlana ölümü yaratana kavuşma olarak kabul etmiştir. Mevlana’ya göre ölüm bir yokluk değil aslına kavuşmaktır.
Ölüm her şeyi yaratan Allah’a, zaten hayatımız boyunca aradığımız O sevgiliye, özlediğimiz Rabbimize kavuşmaktır. Bu nedenle ölüm bir son değil her şeyin başlangıcıdır.
Bu dünyanın rüya olduğu ve öldükten sonra uyanacağımız bir hakikattir. Üzüldüğümüz her şeyi bir kenara bırakıp O güzel sevgili için yaşamayı Allah hepimize nasip etsin.
Amin…